روابط صنعتي از قديم دراستراليا ضعيف بوده است، اگر چه در طول 15 سال گذشته تعداد اعتصاب ها به طرز چشمگيري كاهش يافته است. علت اين امر عقد موافقت نامه اي بين اتحاديه ها و كارفرماها بود كه كار هنگامي كه در اوايل دهه ي 80 به قدرت رسيد، آنها را به عقد آن تشويق كرد. اين قرارداد به درگيري دائم بين كارگران ، مديران و دولت پايان داد و آرامش صنعتي نسبي به ارمغان آورد. به جاي حقوق بالاتر، به كارگران شرايط و مزاياي كاري بهتر عرضه شد كه به كنترل تورم مهار نشدني و تقويت اقتصاد كمك كرد. بين سال هاي 1981 و 1990 تعداد روزهاي اعتصاب از حدود 1800 روز به ازاي هر هزار كارمند تنها به كمي بيش از 200 روز كاهش يافت. با وجود اين، كاهش اعتصاب ها تا حدي نيز ناشي از ركود اقتصادي و در نتيجه ي آن افزايش شديد بيكاري بود.

به چند روزی هست که من سرم خیلی شلوغه و بخاطر همین نمی تونم به روز کنم و این شلوغ بودن سر تا چند روز ادامه خواهد داشت.

تا چند روز بعد خداحافظ

مشاغلي كه در دهه‌ي گذشته از بازار كار حذف شده‌اند عموما مشاغل توليدي بوده‌اند كه به كارگران ماهر و نيمه ماهر نياز داشته‌اند كه حقوق بالا دريافت  مي‌كردند، و اغلب مشاغل موقت يا نيمه موقت با حقوق و مزاياي كم جايگزين آن‌ها شده است. متخصصين امور شغلي معتقدند كه دوره‌ي استخدام تمام وقت با امنيت شغلي و مزاياي كارمندي جامع و تضمين شده در تمام مدت عمر، براي هميشه از بين رفته است (نه تنها در استراليا بلكه در سرتاسر دنيا). امروزه ارتباط بين كارفرما و كارمند دستخوش تغييراتي شده است به طوري كه احساس امنيت شغلي در آن جايي ندارد. در چند دهه‌ي گذشته وضعيت اقتصادي استراليا تنزل كرده است، پس از سال‌هاي پر رونق دهه‌ي 80 ركود اقتصادي شديدي دامنگير استراليا شد (اين ركود در استراليا پيش از ساير كشورهاي غربي رخ داد و شديدترين ركود اقتصادي پس از بحران دهه‌ي 1930 بود).

در سال‌هاي اخير استراليا دستخوش انقلابي اقتصادي شد كه در طول آن بسياري از اصول خدشه ناپذير اقتصادي از جمله سياست حمايت از صنايع و فرآورده‌هاي داخلي، مالكيت ايالتي، رفاه اجتماعي و قدرت اتحاديه‌ها كمرنگ شدند. امروزه كارمندان بايد با مهارت‌هاي جديد و مختلفي آشنايي داشته باشند و دائما با كسب مهارت‌ها و تحصيلات بيشتر اين توانايي را روزآمد كنند. استراليا نيروي كار بسيار متغيري دارد (يك چهارم نيروي كاري استراليا در سال 1995 تغيير شغل دادند)، بخصوص در ميان جوانان، و حتي مديران و مسئولين اجرايي اغلب لازم است تغيير شغل دهند يا براي يافتن شغل به شهر ديگري نقل مكان كنند. امروزه، تعداد روز افزوني از مردم به يكي از انواع كار «از راه دور» (tele-working)  اشتغال دارند (از خانه و با استفاده از تلفن، فكس و كامپيوتر كار انجام مي‌دهند) كه يا خود، اين روش را انتخاب مي‌كنند يا به دليل اين‌كه كارفرمايشان به دليل كاهش هزينه دفتر خود را تعطيل كرده است، اين روش را در پيش مي‌گيرند. در استراليا بيش از 300000 نفر در خانه كار مي‌كنند كه سرعت اين تعداد سه برابر بيشتر از ميزان كلي اشتغال است و تخمين زده مي‌شود كه كارمنداني كه در خانه كار مي‌كنند 25 درصد از نيروي كاري را تشكيل مي‌دهند.

استراليا نيروي كاري محدود (حدود 8.5 ميليون نفر) دارد كه سه چهارم اين نيروي كاري به صورت تمام‌‌وقت استخدام هستند، ميزان بيكاري نسبتا بالاست و در سال‌هاي اخير حدود 8.5 درصد بوده‌ است (اگر چه اين ميزان رو به كاهش است). نبايد براي استخدام فوري در استراليا برنامه‌ريزي كنيد، مگر اين‌كه پيشنهاد كاري معتبر يا تجارب و مهارت‌هاي بخصوص داشته باشيد كه ميزان تقاضاي محلي براي آن‌ها بالا باشد. اگر شغل خوبي مي‌‌خواهيد معمولا بايد بسيار ماهر باشيد و زبان انگليسي را روان صحبت كنيد (اگر مهاجري مستقل هستيد بدون داشتن اين خصوصيات پذيرفته نمي‌شويد). ميزان بيكاري ميان مهاجران بزرگسال غيرانگليسي زبان بالاست، به ويژه در مورد افرادي كه از آفريقاي شمالي، خاورميانه و شبه جزيره‌ي هند به اين كشور آمده‌اند. اين مسأله بيشتر شامل حال افرادي مي‌شود كه با هدف پيوستن به خانواده‌ي خود به استراليا آمده‌اند (اگر چه دو سوم آنها مهارت‌هاي حرفه‌اي دارند)، و بسياري از آنها آرزو مي‌كنند كه اي كاش هرگز به اين كشور نيامده بودند و معتقدند كه در وطن خود شرايط بهتري داشتند.

دستيابي به اطلاعات جديد در خصوص مشاغل (اطلاعات رسمي گاهي روزآمد نيست) و در صورت امكان، تلاش براي يافتن شغلي پيش از ورود، بسيار مهم است. اكثر ايالت‌ها اطلاعاتي در مورد وضعيت شغلي كنوني منتشر مي‌كنند و مشاغلي را كه كمبود يا مازاد كارگران ماهر دارند، قيد مي‌كنند. سفري تحقيقي به استراليا براي بررسي وضعيت شغلي بسيار مفيد است، اگر چه ممكن است عملي نباشد (سفر تحقيقي به شما در قضاوتي صحيح‌تر در مورد اين‌كه آيا از شيوه‌ي زندگي دراستراليا خوشتان خواهد آمد يا خير نيز كمك مي‌كند). اين سفر ممكن است به شما كمك كند تا كارفرمايي بيابيد كه ضامن شما بشود كه در اين صورت اخذ ويزا براي شما بسيار آسان‌تر مي‌شود. چناچه بدون يافتن شغلي وارد استراليا شديد، بايد برنامه‌اي دقيق براي يافتن شغل در زمان ورود داشته باشيد و سعي كنيد پيش از ورود در اين زمينه  اقداماتي صورت دهيد.

در دهه‌ي 90 بازار كاري استراليا دچار تغييرات بسياري شد و طي آن اكثر مشاغل جديد از مشاغل توليدي، ساختمان سازي و مالي به مشاغل ملكي، ارتباطات و صنايع خدماتي ( مثل خرده فروشي، حسابداري) تغيير يافت. در سال‌هاي اخير در بخش خدمات اداري رشد شغلي چشمگيري ملاحظه مي‌شود (صنعت پررونق دهه‌ي 90)، بخصوص در خدمات ملكي و خدمات حمايتي تجاري كه اكنون حدود 80 درصد نيروي كار را در استخدام دارد و 20 درصد از درآمد صادراتي را به خود اختصاص مي‌دهد. كشاورزي (از جمله پرورش گل، صيد ماهي، جنگل داري، پرورش اسب و صنايع  و خدمات وابسته‌ي كشاورزي) نيز بيش از 20000 فصت شغلي در چند سال گذشته ايجاد كرده است. خرده فروشي با حدود 1.3 ميليون كارگر بزرگ‌ترين منبع شغلي استراليا محسوب مي‌شود و 1.1 ميليون كارگر ديگر در مشاغل توليدي استخدام هستند، اگر چه از اواسط دهه‌ي 60 سهم استخدام ملي آن به كمتر از 15 درصد كاهش يافته است. در سال‌هاي اخير اكثر مشاغل جديد در كويينزلند و استرالياي غربي ايجاد شده است.

توليد كنندگان و بازار كاري استراليا در پذيرش فن‌آوري جديد و هماهنگي با تغييرات سريع اقتصاد جهاني، نسبتا كند بوده‌اند. بسياري از شركت‌ها بجاي ارتقاي توليد، كاهش هزينه‌ها و از بين بردن محدوديت‌هاي شغلي، بيشتر به كمك‌هاي دولتي (4 ميليارد دلار در سال) وابسته‌اند كه از طريق تعرفه‌هاي واردات، پاداش توليد و مشوق‌هاي صادراتي به آنها تعلق مي‌گرفته است. ميزان توليد استراليا ر ميان 12 كشور پيشرفته (از جمله بلژيك، كانادا، فرانسه، آلمان، ژاپن، هلند، سوئد، انگلستان و آمريكا) پايين‌ترين است و فقط نصف ميزان توليد آمريكا و حدود 60 درصد ميانگين در بسياري از كشورهاي پيشرفته است. مانند اكثر كشورهاي غربي، مردم استراليا رقابت با كارگران مهاجر ارزان قيمت را روز به روز دشوارتر مي‌يابند، اين كارگران كه از كشورهاي مختلف (مثل كشورهاي آسيايي) به استراليا مهاجرت مي‌كنند به دستمزدهاي ناچيز رضايت مي‌دهند.

عصر فن‌آوري اطلاعاتي، طبقه‌ي جديدي از كارگران غير رسني و نيمه وقت، با حقوق پايين و مهارت‌هاي كم پديد آورده است و اتحاديه‌هاي كار از اين كه فن‌آوري جديد، طبقه‌ي اجتماعي كم درآمدي ايجاد و هزازان نفر را بيكار كند، هراس دارند. بانك‌ها در پنج سال گذشته حدود 30000 نفر از نيروي كار خود كاسته‌اند و شركت‌هاي آب، برق و گاز نيز حدود يك چهارم نيروي كار خود را درچند سال گذشته ازدست داده‌اند. با وجود اين، اگر چه فن‌آوري جديد در برخي صنايع مردم را از كار بي كار كرده است، به طوركلي موجب افزايش اشتغال شده است. بازار كاري استراليا، مثل اكثر كشورهاي غربي، دردهه‌ي 90 تغييرات بسياري يافت و براي كارگران ضروري است تا به منظور پيشي گرفتن از ديگران مهارت‌هاي خود را روز آمد كنند.

اگر چه يافتن شغل به آساني دهه‌ي 80 نيست، در اكثر مناطق تقاضا براي كارگران ماهر هميشگي است و در برخي مناطق كمبود آنان به چشم مي‌خورد كه به دليل كاهش شديد در برنامه‌هاي كارآموزي و كسب مهارت در سال‌هاي اخير، شديدتر شده است. در صورت امكان پيش از تصميم گيري براي انتخاب محل سكونت، فرصت‌هاي شغلي و تجاري را درهمه‌ي ايالات با هم مقايسه كنيد. چرا كه وضيعت شغلي از شهري به شهر ديگر و از ايالتي به ايالت ديگر به طرز چشمگيري متفاوت است (همچنين شيوه‌ي زندگي، فرهنگ و تا حدود كمتري آب و هوا). برخي ايالات (مثل استرالياي جنوبي) كمبود كارگر ماهر دارند و به مهاجرين مزايايي مثل طرح‌هاي كاريابي، مسكن يارانه‌اي و وام‌هايي با بهره‌ي پايين پيشنهاد مي‌دهند. چناچه مايل باشيد خارج از شهرهاي بزرگ و در مناطق مشخصي كه رشد جمعيت كم است ساكن شويد، تقاضاي مهاجرت راحت‌تر پذيرفته مي‌شود (در سال‌هاي اخير، موقعيت‌هاي شغلي در شهرستان‌ها نسبت به مراكز ايالات، رشد سريع‌تري داشته است).

ديروز قرار بود كه آقاي شريعتمداري، سردبير روزنامه‌ي كيهان بياد دانشگاهمون و با بچه‌ها بحث‌هاي سياسي بكنه. من هم رفتم به آمفي تئاتر دانشگاه، اولش كه رفتم فقط چند تا بچه مثبت تو آمفي تئاتر بودند. يك كليپ در مورد بسيج نشون دادند كه در حين پخش اين كليپ بچه منفي‌ها هم اومدند. بعد آقاي نمي‌دونم چي صحبت كرد. آقاي نمي‌دونم چي داشت حرف‌هاشو مي‌زد كه يكي از مسئولين جلسه يه تيكه كاغذ به اون آقاهه داد. بعد هم آقاهه گفت كه "متأسفانه آقاي شريعتمداري تو راه كه بودند تصادف كردند". تقريبا 60 درصد بچه‌ها  (همون بچه منفي‌ها) پا شدن. همه هم زير لب مي‌گفتند: "عجب مسخره بازي‌ايه"، كه من هم يكي از اونا بودم. بچه منفي‌ها خيلي عصباني بودند، خيلي تدارك ديده بودند، پلاكارت و ... .

ديشب تو اتاق نشسته بودم و داشتم قرآن مي‌خوندم كه ياسين به مرتضي گفت بيا بريم آمفي تئاتر (بخاطر جشن ميلاد امام رضا). مرتضي يكم خودشو اينور اونور كرد و گفت باشه. بعد هم به من گفت و من هم گفتم باشه. وقتي رفتيم آمفتی تئاتر مجلس شروع شده بود، داشتن يك كليپ نشون مي‌دادند در مورد حرم امام رضا. بچه‌ها مسخره بازي مي‌كردند ما هم بگي نگي مي‌كرديم و مي‌خنديديم. بعدش هم يك آقاي دكتري اومد و يه سخنراني در مورد غرب و همه‌ي بدي‌هاش کرد. آخراي سخنراني آقاي دكتر بود كه يه دفعه ملت پا شدند وايستادند. پايين رو نگاه كردم ديدم استاد "محمد سبزواري" دارن براي بچه‌ها دست تكون مي‌دن. خبر نداشتم كه استاد مهمون ما هستن، شكه شده بودم. براي يه لحظه رفتم به دوران سوم دبيرستان "وقت است تا بار سفر بر باره بنديم". وقت پذيرايي كه شد من به دور و برم نگاه كردم ديدم كه استاد تنهاست و هيچ كس هم حواسش به استاد نيست. به ياسين گفتم بريم پيش استاد. ياسين هم يكٌم فكر كرد و گفت كه بريم به عنوان نمايندگان دانشجويان افغاني دانشگاه كاشان به حضرت استاد عرض ادب كنيم. ما هم رفتيم و با استاد صحبت كرديم. بقيه‌ي بچه‌ها تا ديدن اينطوري هست! يه دفعه ملت ريختن و از استاد امضا و عكس مي‌گرفتن. همين‌طوري داشتن مي‌اومدن آخرش نذاشتن حرفامونو بزنيم. پا شديم رفتيم چون ايام امتحانات ميان ترم هست.

وقتی برای اولین بار گنبد طلاییشو دیدم مثل این بود که تازه متولد شدم، بخاطر همین بعضی جاها به دیگران همین روز رو به عنوان روز تولدم گفته‌ام. (12 مرداد). اين روزها، روز تولد خودش هست، وقتی که خودش به دنیا اومد مثل این بود که همه ی مردم دنیا تازه متولد شدند، پس می خوام داد بزنم و بگم "آهای مردم دنیا تولدتون مبارک".

امام رضا خیلی دوستت داریم.

امروزه، استراليا سياست مهاجرت چند فرهنگي را در پيش گرفته است و مهاجرين تشويق به حفظ زبان‌هاي بومي، شيوه‌ي زندگي و سنت‌هاي هنري خود مي‌شوند. بسياري از مهاجرين آسيايي تبار هستند، تعداد آن‌ها سريع‌تر از ديگر گروه‌هاي قومي ساكن استراليا رو به رشد است. با وجود اين، برخي استراليايي‌ها از آنچه «آسيايي شدن» سياست مهاجرت استراليا خوانده مي‌شود نگرانند-در 50 سال آينده احتمال مي‌رود حدود 25 درصد از جمعيت استراليا را افراد آسيايي تبار تشكيل دهند. با وجود اين، اين مهاجرت يكطرفه نيست و هر ساله حدود 30.000 نفر استراليا را ترك مي‌كنند و بسياري از مهاجرين بعد از دوره‌ي نسبتا كوتاهي به كشور خود بازمي‌گردند. حدود 5 تا 10 درصد از استراليايي‌ها نيز به كشورهاي ديگر مهاجرت كرده‌اند.

در سال‌هاي اخير تعداد مهاجرين بسيار كاهش يافته است. سفارت‌ها و كنسولگري‌‌هاي استراليا در سال، حدود يك ميليون مراجعه كننده دارند كه از ميان آن‌ها حدود 400.000 نفر تقاضانامه‌ي (مهاجرت) پر مي‌كنند. بيش از نيمي از كساني كه پذيرفته مي‌شوند در استراليا فاميل دارند، حدود 25 درصد كارگران ماهر و حرفه‌اي و حدود 15 درصد پناهندگان هستند. در سال‌هاي اخير به دنبال ادعاي برخي افراد مبني بر آنكه مهاجرت ميزان بيكاري را بصورت تصاعدي افزايش مي‌دهد، بحث‌ها پيرامون چگونگي تاثيرات مهاجرت بر اشتغال متمركز شده است. بسياري از تحليل‌گران معتقدند اين كه مهاجران را عامل مصيبت‌هاي اقتصادي بدانيم، عكس‌العملي نسنجيده است و ميزان بالاي بيكاري به دليل مهاجرت افراد به اين كشور نيست. در حقيقت، آمار نشان مي‌دهد كه در امريكا، مهاجران سالانه ميليارد‌ها دلار به اقتصاد اين كشور كمك مي‌كنند.