زندگی در استرالیا زیباست اگر...

در استرالیا سیستم حمل و نقل عمومی در نواحی و شهرک های مختلف، متفاوت است. می توان گفت که در اکثر شهرک های بزرگ، سیستم حمل و نقل عمومی، خوب یا عالی و نسبتاً ارزان است، اگر چه در برخی حومه ها و نواحی، کیفیت سیستم حمل و نقل عمومی پایین است. اکثر شهرهای استرالیا شبکه ی راه آهن حومه ای نسبتاً محدودی دارند و بسیاری از نواحی، راه آهن ندارند که این امر یکی از دلایل وابستگی بسیاری از مردم استرالیا به اتومبیل هایشان است (فقط آمریکاییان بیش از استرالیایی ها به اتومبیل هایشان وابسته اند). با وجود این، داشتن اتومبیل در استرالیا همیشه هم واجب نیست، به ویژه چناچه در شهر زندگی می کنید (زیرا یافتن جای پارک غالباً غیر ممکن است). از سوی دیگر، اگر در روستا یا حومه ای زندگی می کنید که از راه آهن یا ایستگاه اتوبوس و مسیرهای اتوبوس رو دور است، معمولاً داشتن وسیله ی نقلیه ی شخصی ضروری است. در روزهای یکشنبه و احتمالاً دوشنبه در اکثر نواحی تعداد اتوبوس ها و قطارها بسیار کم است.

امروز خیلی خوشحالم، چون بالاخره بعد از چند ماه انتظار تونستم یک گواهینامه رانندگی بگیرم. من از دو سه ماه پیش برای گرفتن یک گواهینامه L اقدام کردم ولی هر دفعه که به اداره ی راهنمایی و رانندگی یا همون RTA خودمون!!! رفتم با یه مشکلی روبرو می شدم «عموماً در مورد ID بود». ولی بالاخره بعد از سه ماه تو کف موندن! تونستم بگیرمش.

تو استرالیا گرفتن یک گواهینامه ی رانندگی تکمیل چند مرحله داره که این مراحل حداقل 4 سال طول می کشه.

در مرحله ی اول، اشخاص بالای 16 سال می تونن با در دست داشتن مدارک شناسایی شون برند به اداره و یک امتحان کتبی (البته بوسیله ی کامپیوتر) در مورد قوانین و مقررات بدهند، و یک گواهینامه ی Learner بگیرند. این گواهینامه به این معنی که شخص به مدت حداقل 1 سال با کسی که گواهینامه ی تکمیل داره باید رانندگی کنه و در این یک سال حداقل 120 ساعت پشت فرمان ماشین نشسته باشه.

در مرحله ی دوم هم بعد از اینکه دوره ی یک ساله ی L را گذروند باید یک امتحان عملی (رانندگی) بده که در صورت قبولی یک گواهینامه ی Provisional 1 می گیره. تو این مرحله دیگه شخص می تونه به تنهایی رانندگی بکنه. گواهینامه ی P1 را هم باید به مدت حداقل یک سال داشته باشیم.

بعد از یک سال دوباره یک امتحان کتبی در مورد خطرات در حین رانندگی میده که بعد از قبول شدن یک گواهینامه ی P2 می گیره، که باید این گواهینامه رو برای حداقل 2 سال داشته باشه.

بعد از این 2 سال دوباره یک امتحان کتبی دیگه و بعدش هم یک گواهینامه ی Full.

من هم تازه مرحله ی اول رو شروع کردم. البته من گواهینامه رو بیشتر بخاطر این گرفتم که به عنوان یک مدرک شناسایی خیلی معتبره، اسم، سال تولد و آدرس منزل تو کارت درج شده و همچنین عکس دار هم هست.